Elifin Günlüğü

İki yıl önce yazdığımı hatırladığım bir blog notumun izini sürdüm ve buldum. Bugün de aynı noktada durduğum bir not: “Plan, proje vs.”

Bu yıl kendime zümre işlerini “proje” olarak koymuştum ve başka hiçbir şeyle ilgilenmemeye karar vermiştim ki beklemediğim hoşlukta ve tam da o blog notunda demek istediğim türden bir çalışmanın sorumluluğu geldi. Tüm zümrelerin içinde yer alacağı bir disiplinler arası çalışmayı planlama ve sorumluluğunu üstlenme… devam

Belli ki Prag Mezarlığı (Umberto Eco) bu günlerde tamamlayabileceğim bir roman değil. Bırakıyorum.

Simonini’nin gizemli, üç kağıtçı hayatı ilgimi çekmedi ama gerçek dünyadan romana devşirilmiş Freud, Alexander Dumas gibi gerçek kişilerin romanca kurgulanmış hayatlarını okumak aslında ilgi çekiciydi. devam

Bir göz kırpışı farklılığında:

-Pencerenin dışında, kar ve minik serçeler…

-Bilgisayar ekranında, 1920’ler… Armstrong, Freud, Dali, Bunuel, Hemingway…

-Sehpanın üstünde, bir türlü hızlandıramadığım Prag Mezarlığı romanı…

Her şeye rağmen, inatla ve daima “my way”… devam

Tren yolculuğunu çok seven annem, babam ve kızımla interraille bir Orta Avrupa yolculuğuna çıkmak… Bir aksilik çıkmazsa bu yaz…

Sağlıkla ve huzurla…

Öyle anlar olur ki öyle can yakar ki derinliğinizi, birikiminizi, değerlerinizi ve ağırlığınızı bir kez daha hatırlarsınız ve “Ben burada ne yapıyorum?” deyiverirsiniz… Üniversite burnunuzda tüter.

Geçtiğimiz günlerde (Demek ki bloga el süremeyecek kadar yoğun ve yorgun günlermiş!) keyifli bir sohbet dinledim. Konuk, Selvi Boylum Al Yazmalım’ın senaristi Ali Özgentürk’tü. Bizim 10.sınıflarımızda yürütülen bir kitap çalışması çerçevesinde okulumuza çağrılmıştı. Öğrencilerimizle iki saati aşkın sohbet etti, onların sorularını yanıtladı. Kitap ve filmi üzerine konuştu.

devam