Elifin Günlüğü

Hocaefendi’nin Sandukası’yla ilgili blog notum için bir mail aldım. Emre Kongar imzalıydı; kısa, anlamlı ve değerli bir maildi. Teşekkür yazmak için bir iki gün bekledim; çünkü, açıkçası inanıp inanmamakta tereddüt ettim.Dün bir yanıt maili gönderdim ve tereddütümü de ilettim. Bugün bir mail daha aldım kendisinden. Gülümsedim, mutlu oldum. Bu da saygımı da içeren alenî teşekkürüm olsun… devam

78 yaşında bir pamuk nine… Anadolu müslümanlığı denen anlayışın, ta 13.yyılın erenlerinden, Hacı Bektaş’tan, Mevlânâ’dan, Yunus’tan, hatta Nasreddin Hoca’dan gelen bir huzuru, dinginliği, bilgeliği kendi zamanına taşıyabilmiş, dopdolu, capcanlı bir güzel ihtiyar… Onun yanında, insan inançsız olsa bile inanası gelir…

devam

Öğrenciler İhsan Doğramacı’nın öldüğünü söylediklerinde, “Bilkent’in kurucusuymuş.” dediler. Ben İhsan Doğramacı adını duyduğumda, YÖK’ün kurucusuydu. Ne çok tepki vardı etrafında…

YÖK’le birlikte, değişik nedenlerle üniversiteden ayrılan ya da uzaklaştırılan öğretim üyeleri arasında Emre Kongar da vardı. devam

“Her insan bir dünyadır, her yürek bir karakutu”(Mevlânâ)

Performans değerlendirme ile ilgili üç saati aşkın bir sunum vardı bugün. Okul etkinliğiydi. Doç.Dr.Uğur Zel’i dinledik. Esprili, dolu, kitleyi avucunda tutan güçlü bir yanı vardı. Sunum da görseller de iyiydi; başka türlü o üç saat zor geçerdi. Yukarıdaki söz de sunumdan… devam

“Eyüp mü, Sishyphos mu?”

Ateşten Şeytan’ın çamurdan Adem’e karşı durduğu, Tanrı’ya boyun eğmeye karşı çıktığı ve bunun gerekçelerini kâh sözle, kâh şarkıyla, kâh dansla anlattığı bir müzikal izledim bu akşam. Cesur bir oyundu; çünkü, Şeytan’ı merkeze alan, öylesine akıp giden bir şeyleri sarsan ve Şeytan aracılığıyla, insana ikide bir “kafam karıştı” dedirten, böylece alternatif kapıları yoklatan bir oyundu. devam