izi kalan metinler... (.... -11.yyıl) SÖZLÜ EDEBİYAT Destanlar: Yaratılış Destanı (Altay-Yakut); Alp Er Tunga Destanı (Saka); Şu Destanı (Saka); Oğuz Kağan Destanı (Hun); Bozkurt Destanı (Göktürk); Ergenekon Destanı (Göktürk); Türeyiş Destanı (Uygur); Göç Destanı (Uygur)
Geçiş dönemi 11.yyıl Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig Kaşgarlı Mahmut, Divanü Lügatit Türk 12.yyıl Ahmet Yesevi, Divan-ı Hikmet Edip Ahmet Yüknekî, Atabetül Hakayık
izi kalan metinler... (1860-1896) Fotoğraf: Ali Sami Aközer (1889) Şiir / 1.Kuşak/ Şinasi (Müntehabât-ı Eş’ar), Namık Kemal (“Hürriyet Kasidesi”), Ziya Paşa(“Terkibi Bend”; Zafernâme; Eş’ar-ı Ziya ), Sadullah Paşa (“19.Asır”) / 2.Kuşak/ Recaizade M. Ekrem (Zemzeme I-III; “Nijad Ekrem”), Abdülhak Hamit Tarhan (Sahra; Makber; Divaneliklerim Yahut Belde) / (Tanzimat çizgisi dışında) Muallim Naci (Ateşpâre), Mehmet Celal (Adada Söylediklerim), Mehmet Eşref, Nigâr Hanım (Efsus I-II)
izi kalan metinler... (1896-1901) Şiir / Tevfik Fikret (Rübab-ı Şikeste), Cenap Şahabettin (“Elhân-ı Şitâ”), Ali Ekrem Bolayır, İsmail Safa (Huz mâ Sefâ), Hüseyin Siret Özsever, Hüseyin Suat Yalçın, Celal Sahir Erozan, Faik Ali Ozansoy, H.Nazım (Ahmet Reşit Rey), Süleyman Nesib [Servet-i Fünûn şairlerinin şiirleri bu dönemde daha çok dergi sayfalarında kalmış...]
izi kalan metinler...(1908-1922) Şiir / (Servet-i Fünûn döneminden gelen) Tevfik Fikret (Tarih-i Kadim; Haluk’un Defteri; Şermin), Süleyman Nazif (Gizli Figanlar), Ali Ekrem Bolayır (Zılâl-ı İlham; Ordunun Defteri), Hüseyin Siret Özsever (Leyâl-i Girîzân), Hüseyin Suat Yalçın (Lâne-i Melâl), İsmail Safa
Hocaefendi’nin Sandukası’yla ilgili blog notum için bir mail aldım. Emre Kongar imzalıydı; kısa, anlamlı ve değerli bir maildi. Teşekkür yazmak için bir iki gün bekledim; çünkü, açıkçası inanıp inanmamakta tereddüt ettim.Dün bir yanıt maili gönderdim ve tereddütümü de ilettim. Bugün bir mail daha aldım kendisinden. Gülümsedim, mutlu oldum. Bu da saygımı da içeren alenî teşekkürüm olsun… devam
Öğrenciler İhsan Doğramacı’nın öldüğünü söylediklerinde, “Bilkent’in kurucusuymuş.” dediler. Ben İhsan Doğramacı adını duyduğumda, YÖK’ün kurucusuydu. Ne çok tepki vardı etrafında…
YÖK’le birlikte, değişik nedenlerle üniversiteden ayrılan ya da uzaklaştırılan öğretim üyeleri arasında Emre Kongar da vardı. devam
Yok, Sishyphos efsanesi/söyleni üzerine bir yazı değil bu; bende Sishyphos efsanesiyle özdeşleşmiş bir kitaplık ve kitap okuma dönemi ile ilgili…
Babamın iyi bir kütüphanesi vardı; bütün klasikleri bu kitaplıkla tanıdım ve okudum. Lise bitti. Üniversite öğrencisiyken başka birinin/bir ağabeyin/edebiyat öğretmeninin/babamın arkadaşının kitaplığıyla tanıştım. devam
“Çünkü, yarım kalan bir hikâyeden daha çok kanayan hiçbir şey yoktur.”(Muz Sesleri)
Şimdiki okulumda ilk ders dağılımlarından payıma düşen alanlardan biri, Divan Edebiyatı’ydı. Alan bilgisinde sorun yoktu ama ilk kaygım bir tümcede dile gelmişti:
“İyi de şimdi benim hikâyelere ihtiyacım var.”
“Çünkü Allah’ın belası Beyrut’ta sadece muz seslerinin duyulduğu bir gün istiyorum. Birine söz verebilmek istiyorum. Kendime söz verebilmek istiyorum. Çünkü… İçinde yuvarlanıp gittiğimiz bu gürültü bitsin ve duralım istiyorum.”
Ece Temelkuran’ı birkaç programda Muz Sesleri üzerine konuşurken dinledim. Tanıttığı kitaptan emindi; ama bulunduğu konumdan fazlasıyla rahatsız gibiydi. TRT’de Göz Önünde programına konuk olduğunda, kısaca şöyle özetledi: devam
