izi kalan metinler... (.... -11.yyıl) SÖZLÜ EDEBİYAT Destanlar: Yaratılış Destanı (Altay-Yakut); Alp Er Tunga Destanı (Saka); Şu Destanı (Saka); Oğuz Kağan Destanı (Hun); Bozkurt Destanı (Göktürk); Ergenekon Destanı (Göktürk); Türeyiş Destanı (Uygur); Göç Destanı (Uygur)
Geçiş dönemi 11.yyıl Yusuf Has Hacib, Kutadgu Bilig Kaşgarlı Mahmut, Divanü Lügatit Türk 12.yyıl Ahmet Yesevi, Divan-ı Hikmet Edip Ahmet Yüknekî, Atabetül Hakayık
izi kalan metinler... (1860-1896) Fotoğraf: Ali Sami Aközer (1889) Şiir / 1.Kuşak/ Şinasi (Müntehabât-ı Eş’ar), Namık Kemal (“Hürriyet Kasidesi”), Ziya Paşa(“Terkibi Bend”; Zafernâme; Eş’ar-ı Ziya ), Sadullah Paşa (“19.Asır”) / 2.Kuşak/ Recaizade M. Ekrem (Zemzeme I-III; “Nijad Ekrem”), Abdülhak Hamit Tarhan (Sahra; Makber; Divaneliklerim Yahut Belde) / (Tanzimat çizgisi dışında) Muallim Naci (Ateşpâre), Mehmet Celal (Adada Söylediklerim), Mehmet Eşref, Nigâr Hanım (Efsus I-II)
izi kalan metinler... (1896-1901) Şiir / Tevfik Fikret (Rübab-ı Şikeste), Cenap Şahabettin (“Elhân-ı Şitâ”), Ali Ekrem Bolayır, İsmail Safa (Huz mâ Sefâ), Hüseyin Siret Özsever, Hüseyin Suat Yalçın, Celal Sahir Erozan, Faik Ali Ozansoy, H.Nazım (Ahmet Reşit Rey), Süleyman Nesib [Servet-i Fünûn şairlerinin şiirleri bu dönemde daha çok dergi sayfalarında kalmış...]
izi kalan metinler...(1908-1922) Şiir / (Servet-i Fünûn döneminden gelen) Tevfik Fikret (Tarih-i Kadim; Haluk’un Defteri; Şermin), Süleyman Nazif (Gizli Figanlar), Ali Ekrem Bolayır (Zılâl-ı İlham; Ordunun Defteri), Hüseyin Siret Özsever (Leyâl-i Girîzân), Hüseyin Suat Yalçın (Lâne-i Melâl), İsmail Safa
Anatolia Gösteri Merkezi’nde (uzun ya da değişmiş adı, Anadolu Gösteri ve Kongre Merkezi imiş) Çok Güzel Hareketler Bunlar’ı izledik.
Skeçler arasındaki sözlü ve müzikli geçişler, tv’den bilinen yapısıyla sahnede de korunmuş. İki skeçi daha bir ilgiyle izledim: Birinde, “Kontrolsüz teknoloji”nin hayatın kaydını tutup, hayatınızın sonrasını nasıl kaydırabileceğini görüyorsunuz; devam
Antares’te duvarları siyah örtülerle kaplanmış, sadece balmumu heykellerin ışıklandırıldığı karanlıkça bir ortamda, yaklaşık yarım saat süren bir tanıtım eşliğinde… Zaman donmuş gibi ve sanki birazdan akacak; Napolyon, ayaklarını uzattığı yerden doğrulacak; Şeyh Şamil, kitleleri önüne katacak; Lenin, şimdi konuşmaya başlayacak; Elvis Presley, şarkı söyleyecek; Atatürk, eşi Latife Hanım’la yürüyüşe çıkacak; Yunus Emre ile Fuzûlî farklı yüzyıllardan gelip aynı şiir ırmağında yıkanacak….
“Eyüp mü, Sishyphos mu?”
Ateşten Şeytan’ın çamurdan Adem’e karşı durduğu, Tanrı’ya boyun eğmeye karşı çıktığı ve bunun gerekçelerini kâh sözle, kâh şarkıyla, kâh dansla anlattığı bir müzikal izledim bu akşam. Cesur bir oyundu; çünkü, Şeytan’ı merkeze alan, öylesine akıp giden bir şeyleri sarsan ve Şeytan aracılığıyla, insana ikide bir “kafam karıştı” dedirten, böylece alternatif kapıları yoklatan bir oyundu. devam
Bir kuş yumurtası elden kayar, yere düşer… Bir dolu kuş kanat çırparak hayata dağılır…
Semih Kaplanoğlu’nun Bal’la aldığı Altın Ayı ödülü, Yumurta’yı tekrar hatırlatınca, okul kütüphanesinden alıp izledim. Yumurta’nın kapağındaki ödül listesini buraya sıralasam fazladan bir paragraf yazmış olurum.
Nejat İşler’in oynadığı her role kattığı bir artı değer var sanki… Canlandırdığı şair kimliği, prototip bir şairden çok farklı ya da aslında tam tersine, kendini sözcüklerde var eden sanatçıların çoğu gibi, hayatın içinde iddiasız duran tiplerden biri var filmde… İddiası, sessizce sözcüklerde karşılık bulanlardan o da…
Tatil rehaveti ile kapıdaki okul günleri arasına “light” bir film yerleştirdik: Romantik Komedi… “Popcorn”, “soap opera”… En pembesinden iki saat… Hatunlardan birinin tümcesi iyiydi ama:
“Sen yeni bir kitap filan mı okudun?”
ya da buna çok benzeyen bir tümce… Sorma nedeni, karşısındaki adamda gözlediği bir başka duruş, bir farklılık, bir durgunluk hali… devam
