Elifin Günlüğü

Bu da 2005 yılına eklenen bir kayıt olsun:

Yarıyıl Semineri’nde açılış konuşmacımız, ünlü bir “STK” gönüllüsü ve kurucusu olan İbrahim Betil’di. Seminer ve sempozyumların belirlenen temasına, dolayısıyla ruhuna uygun açışı yapmak üzere davet edilen tüm konuklar gibi İbrahim Betil de farklıydı, açılımlarında özgürdü,  önerileri netti: Benim genellemem, “İş dünyasının son nesil yenilikçi, yaratıcı değerlerini eğitime uyarlayarak bize aktardı.” biçiminde olsun.

İbrahim Betil, ODTÜ GVO Yarıyıl Semineri’nde (23 Ocak 2012,Abant)

devam

2008’in ilk ayına eklenen, bir yanı eğitime bir yanı kendime dönük bir kayıt:

O yıl, Hotmail hesabımın bir olanağından yararlanıp geçen yıl iptal edilen ve bir tür blog niteliği de taşıyan “Alan”ına notlar düşmeye başlamışım. Derken alan adı alarak bağımsız bir bloga dönüştürmüşüm… Yıllar çabucak geçmiş, bugün Elifin Günlüğü dört yıllık bir birikim oluşturmuş.(Otelde internet hizmeti ücretsiz ve şifresizdi ama ben hiç nasiplenemedim niyeyse! Doğum günü yazısı şimdilik gecikmiş ve böyle bir bilgi notu olarak kalsın artık!) devam

Bu yıl, Türkçenin dil bayramının 79.yaşı için konuğumuz şair Hilmi Yavuz oldu. Etkinlik hazırlıklarını Müge Hoca yürüttü; ben açıkçası daha çok söyleşinin keyfini sürdüm. Şiirini severdim; özellikle öğrencilere yönelik sunum sonrasında, edebiyatın ustaları üzerine paylaştığı bilgilerle birlikte paylaşımındaki ince dalga geçişleri de keyifliydi. devam

“Doğan Hızlan’ın son yazısını okudunuz mu?”

Beş yıl önce bir mülâkat salonu… Son beş yıldır çalıştığım okulumun, o gün müdürü sandığım, sonradan genel müdürü olduğunu öğrendiğim Hakkı Bey’in  sorduğu –o gün okumamış olduğum- yazıda, Dört İklimde Bir Kitap projesinden, Yaşar Kemal’den ve İnce Memet’ten söz ediliyordu. Bizim okulun bir projesiydi. devam

Okul etkinliklerimizden ilki gerçekleşti ve bu etkinliğin sorumluluğunu üstlenen Nazan Hoca’nın özeniyle çok da güzel oldu. Mine Hoca’nın önerisiyle bir değişiklik yapılarak açılış töreninin sonuna kısa bir “açılış dersi” eklenmişti. Bu dersi yazar Cemil Kavukçu verdi. Bir jeofizik mühendisi olarak kitaplarla ilgisini ve içindeki yazarlık serüvenini paylaştı.

Artık bu türden okul notlarım için yukarıda linkini verdiğim bir zümre blogumuz da var. Müdürümüz geçen yıl önermişti; ben ancak bu yaza yetiştirebildim.

Adını zümrede belirlemiştik. Nurullah Ataç’a selam olsun diyerek ekleyeyim :)

Günlerin Getirdiği

7.Edebiyat Günü’nde konuk yazarlarımız arasında yer alan Işıl Özgentürk’ün güne dair yazısı (Cumhuriyet gazt., 7.6.2011)… Işıl Hanım’dan söz ederken en sık kullandığımız sözcük “şenlikli” idi; bugünkü yazısının başlığında bu sözcükle karşılaşmak hoş oldu.:) Feridun Andaç’ın yazısı gibi bu yazıyı da heyecanla okuduk:

Işıl Özgentürk, 7.Edebiyat Günü’nde…

“Bana bir şeyler oldu, Ankara’yı sevmeye başladım. Neden acaba? Oysa geçmişi çok sade, ama derin anılarla yüklü bu güzelim kent giderek bir kasabaya dönüşüyor. Her yerde bir karışıklık hâkim evet, ama kentin bağımsız, görmüş geçirmiş ruhu bir yerlerde usulca ortaya çıkıyor. İki ay önce, 16. Uluslararası Karikatür Festivali’nde bunu yaşamıştım. Şimdi başka bir şenlikte, ODTÜ Geliştirme Vakfı Özel Lisesi’nde 7. Edebiyat Günleri’ndeyim.

devam