Anadolu Notları | Elifin Günlüğü

bizim büyük çaresizliğimiz (barış bıçakçı)

Birinci adam, çeviriyle geçimini sağlayan, hayatı yaşamaktan çok sözcüklerde anlamaya çalışan bir yetişkin… İkinci adam, inşaat sektöründe yer alan, hayatı sinir uçlarında, bedeninde yaşayan bir yetişkin... İkisi, her daim birbirini tamamlayan iki iyi dost. Genç kız, onların sakin hayatına düşen bir yaşam sevinci; ABD’de yaşayan arkadaşlarının kardeşi; anne ve babası öldüğü için onlara iki yıllığına emanet bir üniversite öğencisi… Ve olaylar gelişir…

kafka’nın bebeği

Bir kitabı almaya yeterli sayılabilecek büyülü sözcüklerden biri benim için pekâlâ “Kafka” olabilir. Üniversiteli yaşlarımın vazgeçilmezlerindendi. Dost’ta Gerd Schneider imzalı Kafka’nın Bebeği’ni görünce hiç tereddüt etmedim. Almamla bir solukta okumam arasında geçen zaman da 24 saati bulmadı.

satranç (stefan zweig)

Stefan Zweig’ın 1942’de ölümünden birkaç ay önce tamamladığı uzun ve sarsıcı öyküsü Satranç’ı bir solukta okunan kitaplardan... Başlarken, blog için sadece “okudum” kaydı düşmeye niyetliydim, çünkü öğrencilerimizin bu yıl okuyacağı ve yakında da sınavından geçecekleri bir kitaptı. İçindeki dört sayfa, Mine Hoca’nın söyleyişiyle “Ebenin gözü gebede olur.” misali yahut daha terimsel karşılığıyla “algıda seçicilik” gereği, nasılsa bu bilgi sorulmayacaklar arasındadır kanaatiyle “Bizi yaz!” dedi. Bloom’un “Hedeflerin Aşamalı Sıralaması”nı (güncelleme: Krathwohl-Anderson,2001) örneklemek için harika bir örnek vardı o sayfalarda:

az (hakan günday)

… yahut Derdâ ve Derda; yahut otuz iki tekmili birden cinsellik, cinayet, şiddet, sadizm, mazoşizm, yeraltının karanlık adamları, tarikat, “karanlık” pub’larda yaşananlar, uyuşturucu, çocuk pornosu, İngiliz gizli servisi… Neredeyse, Tekinsiz’den tekinsiz çıkan bir kitap:)

o büyülü insanlar (zeynep oral)

Okul servisinin döne dolaşa okulu bulması rahat 40 dakikayı alıyor. Son iki hafta, sadece sabahları okuyarak serviste bir kitap bitirdim. En güzel yanı, sabahları bir ya da iki “büyülü” (Zeynep Oral’ın ifadesiyle) , alanlarında başarılı, farklı ve kayda değer insanlarla yolculuk yapmış olmam. [Quantumculara(!) öneririm!… Başarı hikayeleri yığınla öğütten daha güdüleyicidir ne de olsa...] Ben okuyarak tanıdım; Zeynep Oral’ınsa her biriyle bir nedenle yolları kesişmiş.

yürek söken (boris vian)

“Bu kadar saçma bir kitap okumadım.” dedi ve dakikalarca romandaki anne profilini anlattı. Merak edip okudum. Boris Vian yazmış: Yürek Söken. 1953’te yayınlanmış. (Okuduğum baskı: İthaki Yay.,2002) Mecazî anlam yüklü bazı kavramların somutlaştırıldığı bir “saçma”lıklar kitabı aslında… Hayatımızın acıtan gülünçlüklerinin birazcık düşündüğümüzde beynimizi acıtacak biçimde gözümüze sokulması…

petersburg (andrey belıy)

Çok az kitabın dilini, “yanımda şimdi biri olsa da paylaşsam” duygusunda farklı bulurum. Petersburg (Andrey Belıy, 1913), içeriğini bütünleyen bir biçimde ironik bir anlatım diline sahip… Çevirmenin (Sabri Gürses) bilgilendirme notlarının sıklığının sıkıcılığı bir yana, çeviri dili keyifli; açıktan yahut inceden inceden dalgasını geçen, okurunu sürekli gülümser noktada tutan ve akan bir dil… (Söz düşmüşken, bakılabilir: Sabri Gürses'e Rusya'dan Ödül)

petersburg’un “beyaz geceler”inde…

Dostoyevski’nin Beyaz Geceler’ini, Nihal Yalaza Taluy’un çevirisinden okudum. Petersburg’un sakinlerinin yaz dolayısıyla “sayfiyeye göç ettiği”, loş beyaz gecelerinden birinde, rıhtımda aylak aylak dolanan, mazbut bir geliri ve sıradan bir hayatı olan, hayatının tek rengi yaşlı bir hizmetliyle oturduğu yalnız evinde geceler boyu kurduğu hayallerden ibaret bir genç adam…

hiçbiryer’e dönüş (oya baydar)

İtalya’da sadece bir akşam kitap okuma fırsatı buldum; ama gidiş ve dönüşte, havaalanında beklerken yahut uçakta bir romanı bitirmeyi başardım: Hiçbiryer’e Dönüş. Aklımda Dante’nin İlahi Komedya’sıyla bir yolculuk yapma düşüncesi vardı. Oya Baydar’ın yazdığı Hiçbiryer’e Dönüş’ün İtalya’nın 2011 Akdeniz Kültürü Ödülü’ne değer görüldüğünü bir kitap dergisinde okuyunca, tercihimi değiştirdim.

Ağu 19 2010

anadolu notları (reşat nuri güntekin)

Reşat Nuri Güntekin, Millî Eğitim Bakanlığı müfettişi sıfatıyla 1931-1943 yılları arasında dolaştığı Anadolu coğrafyasına ait izlenimlerini Anadolu Notları adıyla kitaplaştırmış. Okuması keyifli bu kitabı bitirdim ve türü konusunda bir karar veremedim:

Reşat Nuri’nin görev dolayısıyla da olsa bir istasyondan diğerine yol aldığı gezilerine dayandığı için “gezi” türünün bir örneği midir; Reşat Nuri’nin Anadolu’daki görevi sırasında yaşadıklarına dayanan bir “anı” mıdır; Reşat Nuri’nin dikkatine takılan ayrıntılar üzerine kişisel yaklaşımlarını içeren, bolca anektodla bezenmiş bir “deneme” midir? devam

"elif"in,
yani harfin,
yani sözcüğün,
yani dilin,
yani yaşamın
dildeki izdüşümünün
günlüğü…
sayfalar
Dedim : Türkçe olur muydu aşk olmasaydı?
Dedim : Türkçeden yapılır şarap dediğin
- üzüm gözlü deniz ne güne duruyorsa -
Dedim : Türkçenin bahçesinden kiraz çalmazsa
ne yer ne içer ne yazar şair dediğin!

Haydar Ergülen
biriken…

Elifin Günlüğü

bizim büyük çaresizliğimiz (barış bıçakçı)

kafka’nın bebeği

satranç (stefan zweig)

az (hakan günday)

o büyülü insanlar (zeynep oral)

yürek söken (boris vian)

petersburg (andrey belıy)

petersburg’un “beyaz geceler”inde…

hiçbiryer’e dönüş (oya baydar)

anadolu notları (reşat nuri güntekin)

hayat akarken…

dünde kalan…

karşılık bulan…

"elif"in,
yani harfin,
yani sözcüğün,
yani dilin,
yani yaşamın
dildeki izdüşümünün
günlüğü…

sayfalar

biriken…

Elifin Günlüğü

bizim büyük çaresizliğimiz (barış bıçakçı)

kafka’nın bebeği

satranç (stefan zweig)

az (hakan günday)

o büyülü insanlar (zeynep oral)

yürek söken (boris vian)

petersburg (andrey belıy)

petersburg’un “beyaz geceler”inde…

hiçbiryer’e dönüş (oya baydar)

anadolu notları (reşat nuri güntekin)

hayat akarken…

dünde kalan…

karşılık bulan…

"elif"in, yani harfin, yani sözcüğün, yani dilin, yani yaşamın dildeki izdüşümünün günlüğü…

sayfalar

biriken…

"elif"in,
yani harfin,
yani sözcüğün,
yani dilin,
yani yaşamın
dildeki izdüşümünün
günlüğü…