Elifin Günlüğü

Bilgisayarın eğitime sunduğu olanakları keşfetmeyi ve kullanmayı seviyorum. Dün Prof.Dr.Ziya Selçuk’un konuk olarak katıldığı programda söylediği temel gerçeği de unutmuyorum: Öğretmen nitelikli olmadığı sürece her şey hikaye… Ama, nitelikli bir öğretmen için de her araç, ayrı bir keyif (Şimdi, bu durumda, ben, nitelikli bir öğretmen oluyorum! Bu kadar da tevazu sahibiyimdir!)…

Yeni oyuncağım Flash, uzun süredir aklımda olan, hangi yönüyle ders materyalinde işlevsel kullanılabileceğini anlamaya çalıştığım bir programdı. Okulun sunduğu bir fırsatla aldığım derslerden sonra “bitirme ödevi”mi de yaptım ve öğretmenime gönderdim. (Yeri gelmişken, yeniler için iyi bir adres: Flash Temel Eğitimi)

EK (5 Mart 2012):

Öğretmenim ödevimi çok beğenmiş. Çıraklık eserimdi ama olsun. Kalfalığı atlayarak gerçekleştireceğim ustalık eserimin kahramanı, birlikte ders aldığım Cahit Hoca olacak. Şaka bir yana, öğrenci olmanın bambaşka bir tadı var. Okulun içinde, mesai sonrası bir binadan çıkıp bir başka binadaki bilgisayar labına gitmek bile ruhuma iyi gelen bir değişiklikken, o değişikliğin içine katılan neşe, birbirine takılma, verilen görevleri tasarlayıp animasyona dönüştürebilme  anları da benim için çok keyifliydi. Çok teşekkürler Seda Öğretmenim.

Ana düşünce: 

Akıllı tahta için söylediğim gibi, her şey öğretmenin aklı, hayalleri ve ufku kadar… Yeter ki kendini sınırlamasın.