Elifin Günlüğü

“Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç
Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı”(Ahmet Telli)

Ekranda, Huysuz Virjin belgeseli (“Tek Başına”, Habertürk)… Okulun gazetesi için “günce”leri tararken kulağıma bir sözü çalındı ve tabii, günce, gazete, zaman kavramları bir anda yok oldu… Çünkü, Huysuz Virjin, çocukluğunun, Trabzon’da Yenicuma Mahallesi’nde taşlıklı güzel bir evde geçtiğini söyledi. Epeyce bir yaş farkı olmasaydı, çocukluk arkadaşlarım arasında o da var mıydı diye düşünürdüm… :)

Yenicuma, benim büyüdüğüm mahalle… Adını, Fatih’in 1461’de Trabzon’u fethedişinden sonra camiye çevrilen kilisenin bulunduğu mekandan alıyor. Avlusunda koşturmuşluğum, içinde “kuran kursu”na gitmişliğim var. Yanlış mı hatırlıyorum diye şimdi baktım; cami ile ilgili olarak Trabzon Valiliği’nin sitesinde şu bilgileri gördüm. Hem de böylece, çocukluğumun Yenicuma Camii’nin kilise iken adının Haghios Eugenius  olduğunu ve “Trabzon’un kurtarıcı ve koruyucu azizi Eugenios”den geldiğini öğrenmiş oldum.

Trabzon ve Antakya’nın hayatıma kattığı ortak değer; kültürlerin, inançların, hayata bakışların ortak paydalarına dönük algımdır… Empati iyidir.

Not: Yaşamın Kıyısında filmi için buraya notlar düştüğümde, “Trabzon, sana dair yazmak sonraya.” demişim… Evet, sonraya… Yaşlandıkça belleğin en çok hatırlayacağı şehir ne de olsa orası…