Bu kitabın adı Koma da olabilirmiş, Schrödinger'in Kedisi de (Bu deneysel kurguya doğrudan göndermeler var zaten)... Bir, arada kalmışlık hali; gerçek-rüya-kurmaca düzlemlerinde, “yazarken yaşanan”, “yaşanırken yazılan”, rüya görürken gerçeğin karanlıkta kalmış köşeleri aydınlanan, hatta yaşamla ölüm arasında kalınan bir döngü var Baba, Oğul ve Kutsal Roman’da (Murat Gülsoy, Can Yayınları, 2012).
Birinci adam, çeviriyle geçimini sağlayan, hayatı yaşamaktan çok sözcüklerde anlamaya çalışan bir yetişkin… İkinci adam, inşaat sektöründe yer alan, hayatı sinir uçlarında, bedeninde yaşayan bir yetişkin... İkisi, her daim birbirini tamamlayan iki iyi dost. Genç kız, onların sakin hayatına düşen bir yaşam sevinci; ABD’de yaşayan arkadaşlarının kardeşi; anne ve babası öldüğü için onlara iki yıllığına emanet bir üniversite öğencisi… Ve olaylar gelişir…
Bir kitabı almaya yeterli sayılabilecek büyülü sözcüklerden biri benim için pekâlâ “Kafka” olabilir. Üniversiteli yaşlarımın vazgeçilmezlerindendi. Dost’ta Gerd Schneider imzalı Kafka’nın Bebeği’ni görünce hiç tereddüt etmedim. Almamla bir solukta okumam arasında geçen zaman da 24 saati bulmadı.
Stefan Zweig’ın 1942’de ölümünden birkaç ay önce tamamladığı uzun ve sarsıcı öyküsü Satranç’ı bir solukta okunan kitaplardan... Başlarken, blog için sadece “okudum” kaydı düşmeye niyetliydim, çünkü öğrencilerimizin bu yıl okuyacağı ve yakında da sınavından geçecekleri bir kitaptı. İçindeki dört sayfa, Mine Hoca’nın söyleyişiyle “Ebenin gözü gebede olur.” misali yahut daha terimsel karşılığıyla “algıda seçicilik” gereği, nasılsa bu bilgi sorulmayacaklar arasındadır kanaatiyle “Bizi yaz!” dedi. Bloom’un “Hedeflerin Aşamalı Sıralaması”nı (güncelleme: Krathwohl-Anderson,2001) örneklemek için harika bir örnek vardı o sayfalarda:
… yahut Derdâ ve Derda; yahut otuz iki tekmili birden cinsellik, cinayet, şiddet, sadizm, mazoşizm, yeraltının karanlık adamları, tarikat, “karanlık” pub’larda yaşananlar, uyuşturucu, çocuk pornosu, İngiliz gizli servisi… Neredeyse, Tekinsiz’den tekinsiz çıkan bir kitap:)
Okul servisinin döne dolaşa okulu bulması rahat 40 dakikayı alıyor. Son iki hafta, sadece sabahları okuyarak serviste bir kitap bitirdim. En güzel yanı, sabahları bir ya da iki “büyülü” (Zeynep Oral’ın ifadesiyle) , alanlarında başarılı, farklı ve kayda değer insanlarla yolculuk yapmış olmam. [Quantumculara(!) öneririm!… Başarı hikayeleri yığınla öğütten daha güdüleyicidir ne de olsa...] Ben okuyarak tanıdım; Zeynep Oral’ınsa her biriyle bir nedenle yolları kesişmiş.
“Bu kadar saçma bir kitap okumadım.” dedi ve dakikalarca romandaki anne profilini anlattı. Merak edip okudum. Boris Vian yazmış: Yürek Söken. 1953’te yayınlanmış. (Okuduğum baskı: İthaki Yay.,2002) Mecazî anlam yüklü bazı kavramların somutlaştırıldığı bir “saçma”lıklar kitabı aslında… Hayatımızın acıtan gülünçlüklerinin birazcık düşündüğümüzde beynimizi acıtacak biçimde gözümüze sokulması…
Çok az kitabın dilini, “yanımda şimdi biri olsa da paylaşsam” duygusunda farklı bulurum. Petersburg (Andrey Belıy, 1913), içeriğini bütünleyen bir biçimde ironik bir anlatım diline sahip… Çevirmenin (Sabri Gürses) bilgilendirme notlarının sıklığının sıkıcılığı bir yana, çeviri dili keyifli; açıktan yahut inceden inceden dalgasını geçen, okurunu sürekli gülümser noktada tutan ve akan bir dil… (Söz düşmüşken, bakılabilir: Sabri Gürses'e Rusya'dan Ödül)
Dostoyevski’nin Beyaz Geceler’ini, Nihal Yalaza Taluy’un çevirisinden okudum. Petersburg’un sakinlerinin yaz dolayısıyla “sayfiyeye göç ettiği”, loş beyaz gecelerinden birinde, rıhtımda aylak aylak dolanan, mazbut bir geliri ve sıradan bir hayatı olan, hayatının tek rengi yaşlı bir hizmetliyle oturduğu yalnız evinde geceler boyu kurduğu hayallerden ibaret bir genç adam…
CV hazırlamanın yararları:
-Harika bir bellek işlevi gördüğü için blogunun değerini bir kez daha anlıyorsun.
-Yaşam çizginin özetinin “Yememiş içmemiş çalışmışsın!” mealine çıktığının farkına varıyorsun.
-Yaz temizliği yapmışsın, çekmeceler yenilenmiş duygusu yaşıyorsun.
Sonuç: E fena da olmadı. Geçtiğim yolları, yılları hatırladım da…
(Meraklısına: Okuluma devam. Bu, başka ve galiba çok güzel bir şey için…)
Gün, TED Ankara Kolejinin düzenlediği III.Genç Eleştirmenler Sempozyumu’nda geçti. Sözcüğün tam anlamıyla kitaplarda anlatılan dünyalarda gezindiğimiz bir değerlendirme ortamında da diyebilirim.
Oyun, roman, şiir kişileri dile geliyor; sınıflar, eserlerin mekânlarına bürünüyor ve koridorlarda edebiyat konuşuluyor. Atmosfer bu…
Son yıllardaki bütün mayıslar kadar yoğun, yorgun… Dokunsalar ağlayacak modu çoktan geçilmiş; derin bir mutsuzluk, stres ve sağlık sıkıntısı… Hepsi dördüncü haftada bitecek vitrinlik işler: Devinim dergisi…Edebiyat Günü hazırlıkları… kaizen saha öncesi… güncellenecek çalışma kitapçıkları… çoktan vazgeçilmiş insan sıcağı…
Güzel şeyler de var ama hissetmeye de zaman lazım. Dün mesela yedi yazar, yedi telefon… Hiç sıradan değil.
Mühendis "öğretmen"imizin "duvar"ına yazdım, buraya da kayıt düşmeden olmaz:)
Kelile ve Dimne’nin giriş öyküsünde, hükümdar Debşelim, filozof Beydeba’dan bir kitap yazmasını ister. Kitabın işe yararlığı için dört koşulu vardır:
"Bu eser hem ciddi, hem mizahi olsun; hem eğlenceyi, hem hikmet ve felsefeyi toplasın."
Biz bugün, “kalite çemberi ve kaizen çalışmaları”yla ilgili böyle bir eğitim aldık. Buna göre, bugünkü ders….
Peki, ("Simple think please’!") çoooooooook teşekkürler:)
(Söz öğretmenim, Ankara’nın bu sıcağında, okulun kütüphanesinde, diğer öğretmen arkadaşlarımla birlikte, keyifle dinlediğim dersinizin gerektirdiği kadar SADE; bakkal Mehmet Amca ile, ev hanımı Ayşe Teyze’nin de anlayacağı kadar BASİT, Einstein’ın önerdiği gibi, eğer yaşasaydı babaannemin de kavrayacağı kadar ANLAŞILIR bir dil tutturmayı başaracağım.:) )
İlgili yazı:
Olay Kültür Merkezi’nde Geçiyor
